za dokonanie kompleksowej modernizacji zabytkowego Pawilonu Wrzos.
Projekt miał na celu rekonstrukcję pierwotnej formy dawnego Kurhausu Goczałkowickiego (1862r.)- jednego z pierwszych pawilonów sanatoryjnych. Szczególnie skupiono się na remoncie elementów konstrukcji szkieletowej wraz z detalem na poszczególnych elewacjach, remoncie dachu nad salą koncertową oraz częścią sanatoryjną oraz przywrócenie dawnego ganku.
Przebudowano oraz zmieniono sposób użytkowania części pomieszczeń kondygnacji parteru:
- przeniesiono pomieszczenia muzealne, a w ich miejsce powstała kawiarnia z zapleczem kuchennym i socjalnym,
- zlikwidowano wprowadzoną w latach 60-tych/80-tych zabudowę na elewacji frontowej i przywrócono ganek wraz z otworami okiennymi, drewnianym detalem oraz symetrycznym wejściem,
- przystosowano pomieszczenia na kuchnię cateringową obsługującą salę koncertową,
- zapewniono dostępność na kondygnację parteru osobom z niepełnosprawnościami,
- zlikwidowano istniejącą stalową klatkę schodową oraz przywrócono otwór okienny w miejscu istniejących drzwi.
Funkcja i przeznaczenie obiektu pozostają niezmienne- jest to budynek o funkcji sanatoryjnej wraz z salą koncertową. Zamierzeniem modernizacji było przywrócenie i odnowienie dawnego charakteru budynku, kiedy prężnie działała sala widowiskowa wraz z kawiarnią, gdzie była możliwość spędzania czasu przy i w budynku, również korzystając z Parku Zdrojowego.
Jeszcze w tym roku planowane jest uroczyste otwarcie obiektu dla naszych gości.






























